Mafia – recenzja

Mafia – recenzja

Pomiędzy szwedzką strzelanką Digital Illusions nadchodzącą z czasów drugiej wojny światowej Battlefield 1942 i niedawno dostępną Mafią Illusion Softworks z Republiki Czeskiej, wrzesień okazał się bankowym miesiącem dla wspaniałych hybryd z europejskimi motoryzacjami, z hasłem “iluzja”. Nazwa. Przyjeżdżając bez większego szumu, Mafia jest bardzo wciągającym połączeniem elementów Grand Theft Auto III z samochodem i żywymi miastami oraz opartej na fabule akcji trzeciej osoby Max Payne. Co więcej, nie jest nękana litanią problemów zwykle związanych z ambitnymi grami z małych domów deweloperskich. Mafia wygląda i brzmi świetnie, jest ekscytująca, jest odpowiednio wolna od błędów, a w czasie, gdy osiem godzin staje się standardową długością dla pojedynczych strzelanek, jest długa. Po prostu Mafia jest jedną z najlepszych gier roku.

Jak wynika z pierwszego akapitu tego przeglądu, porównania między mafią a słynnym Grand Theft Auto III są nieuniknione. Obydwie gry rozgrywają się w szczegółowych i rozległych miastach, w których gra się zegarem, obie gry polegają na kradzieży samochodów i unikaniu policji, a obie gry mają fabuły, w których poruszasz się po przestępczym podziemiu. Porównanie rozbija się, gdy rozważa się szczegóły i strukturę rozgrywki. W podobny sposób, jak Grand Theft Auto III zawiera niemal kompletną wersję Crazy Taxi jako minigry, Mafia można uznać za ogólnie liniową strzelankę trzecioosobową, która zawiera miniaturową wersję Grand Theft Auto III. Miasto Mafii, metropolia z lat trzydziestych o nazwie Lost Heaven, jest prawie tak doskonale zrealizowana, jak Liberty City Grand Theft Auto III. Lost Heaven jest większy i oferuje mnóstwo ruchu kołowego i pieszego, wiele różnych dzielnic, mosty robocze, system kolei, a nawet niektóre odległe obszary wiejskie. Brakuje tylko dynamicznego cyklu dziennego i pogodowego Liberty City – każda misja odbywa się w określonym czasie iw określonych warunkach pogodowych.

Większość z 20 wielkich misji Mafii jest podzielona na sekcje. Zazwyczaj oglądasz jeden z długich, ale dobrze wykonanych przerywników w grze, przydzielono mu kilka broni, wybrał samochód, a następnie przejechaliśmy przez miasto do określonego celu. W tym momencie ładowany jest osobny poziom – zwykle trzecia osoba – sekwencja akcji. Po ukończeniu poziomu zwykle będziesz jechał do domu. Niektóre misje nieco mieszają strukturę, a niektóre oferują opcjonalne zadanie dodatkowe w drodze do domu. Najpoważniejszym zarzutem dotyczącym mafii jest to, że miasto nie jest tak ściśle zintegrowane z misjami, jak w Grand Theft Auto III. Często przejazd przez miasto jest bardziej interaktywną animacją poprawiającą nastrój niż elementem rozgrywki, który stanowi prawdziwe wyzwanie. Na początku jest to w porządku, ale zanim dotrzesz do połowy, może się okazać, że chcesz po prostu szybko przewinąć te części. Często możesz swobodnie zbaczać z najszybszej drogi do celu i zwiedzać, ale w przeciwieństwie do Grand Theft Auto III, nie ma ku temu powodu. Nie ma żadnych bonusów do zdobycia, a podczas gdy można uruchomić ludzi w taksówce za pieniądze, ta opcja jest dostępna tylko w trybie, który jest całkowicie oderwany od kampanii dla jednego gracza i musi być dostępny niezależnie od głównego menu.

Realistyczna fizyka samochodów i zachowanie policji Mafii przyczyniają się do okazjonalnego nudy w prostych segmentach jazdy. W przeważającej części, w grze z lat 60-tych pojazdy z lat 1930-tych nie są samochodami rakietowymi. Nieczęsto jeżdżą bardzo szybko, nie zawsze zaczynają po pierwszym włączeniu kluczyka i mają poważne problemy ze wspinaczką na strome wzgórza. W żadnym z nich nie wykonasz 300-stopowych skoków w beczce. Co więcej, Lost Heaven PD zadba o to, aby nawet nie jechać tak szybko, jak samochody będą jechać. Będą cię pociągać za przejechanie ponad 40 lat i bieganie między innymi za pomocą czerwonych świateł. Nawet jeśli jesteś w naprawdę fajnym, starym samochodzie, symulacja jazdy z limitem prędkości nie jest dokładnie receptą na dreszczyk emocji.

Na szczęście największą część zacieśnienia, które w końcu będą powodowane przez segmenty jazdy po mieście, będzie Twoją niecierpliwość, by dostać się do następnej części akcji danej misji, która jest równie niesamowita. Mafia oferuje jeden niesamowity zestaw akcji po drugim. Niektóre z nich obejmują proste strzelaniny w zamkniętych obszarach, a niektóre odbywają się w wielkich związkach składających się z obszarów zewnętrznych, wielu budynków i pojazdów napędzanych. Większość obejmuje wiele ścieżek do celu. Deweloperzy zdołali nawet zdobyć pewne przyzwoite poziomy skradania się, chociaż przebicie się przez nie jest również zawsze opcją. Czasami nawet towarzyszą Ci towarzysze sterowani komputerowo. Na przykład jeden poziom rozgrywany w garażu rozpoczyna się od bitwy pomiędzy sześcioma lub siedmioma ludźmi a tylu przeciwnikami. Wrogowie będą używać samochodów do osłony, a jedną z opcji taktycznych będzie celowanie w pojazd i wysadzenie go, zabierając ze sobą pobliskich gangsterów. Co więcej, możesz włamać się i jeździć dowolnym zaparkowanym samochodem i używać ich jako mobilnych tarcz lub taranów. Cała bitwa to naprawdę ekscytująca mieszanka taktyki kotów i myszy, lekkomyślnych szarż, latających kul i wybuchających samochodów. Opisanie innych misji po prostu zepsułoby ich zaskoczenie. Dzięki konsekwentnie zapadającym w pamięć i genialnie inscenizowanym scenom akcji, Mafia nigdy nie przechodzi w długą serię nierozróżnialnych strzelanin.

Gra pełna jest drobnych szczegółów. W tym, co może być pierwszym dla strzelca, przeładowanie broni oznacza utratę wszelkich kul pozostawionych w obecnym klipie. Wrogowie również muszą zatrzymać się, aby przeładować i mieć ograniczoną ilość amunicji, a gdy już się nie pojawią, zwykle obciążą cię nożami. Ponieważ na początku każdej misji otrzymujesz tylko jedną lub dwie bronie i ograniczoną ilość amunicji, a ponieważ możesz ograbić zwłoki za swój ekwipunek, często musisz zdecydować, czy pozostać w ukryciu i mieć nadzieję, że wróg ucieknie z amunicji, zanim cię zabije, lub zaryzykować atakowanie go w celu złapania zapasów, zanim je zmarnuje. Ponadto, samochody podtrzymują uszkodzenia w niezwykle satysfakcjonujący sposób. Możesz rozbić pojedyncze okna, zdmuchnąć pojedyncze opony, zerwać reflektory i zderzaki, a nawet strzelać do otworów w zbiornikach gazu, powodując wypływ paliwa. Możesz również kierować reklamy na osoby przebywające w samochodzie, które wygasają w klasycznych pozach śmierci gangsterskich, takich jak “zginął nad kierownicą” lub “ściskając pistolet maszynowy podczas przeskakiwania tylnego okna”.

Grafika jest na ogół na najwyższym poziomie. Samochody wyglądają fantastycznie i są szczególnie godne uwagi ze względu na sposób, w jaki autentycznie odtwarzają krzywiznę projektu pojazdu z epoki. Tekstura w segmentach miejskich jest czasami nieco błotnista, a na horyzoncie widać wyskakujące okienko, które jest szczególnie widoczne, gdy przechodzisz przez mosty. Z drugiej strony poziomy akcji zawierają naprawdę piękne prace oświetleniowe i tekstury, a przerywniki gry zawierają jedne z najbardziej szczegółowych i wyrazistych modeli twarzy, jakie kiedykolwiek stworzono w grze komputerowej. Dźwięk jest równie znakomity. Okresowa ścieżka dźwiękowa, skomponowana głównie z kawałków swingowej legendy jazzu Django Reinhardta, z dodatkowymi utworami takich artystów, jak Louis Prima i Mills Brothers, idealnie pasuje do tematyki gry, a także stanowi doskonałą alternatywę dla ogólnej muzyki techno i orkiestry większość gier.

Należy zauważyć, że twórcy zdecydowali się polegać na szeroko niepopularnym systemie ograniczonego zapisu. Istnieje kilka przypadków, w których wybór ten prowadzi do frustracji, ale w większości przypadków punkty zapisu są obfite i inteligentnie umieszczone. 20 misji obejmuje ponad 100 automatycznych punktów zapisu.

Po zakończeniu kampanii dla pojedynczego gracza, która powinna zająć od 10 do 15 godzin, dostępny jest dodatkowy tryb zwany “freeride extreme”. Tryb ten pozwala poruszać się po Lost Heaven bez interwencji policji, jednocześnie odkrywając 19 wyzwań związanych z jazdą w trudnym terenie. Ukończenie każdego odblokowuje specjalny pojazd. Pierwsze zadanie polega na ściganiu człowieka w bieliźnie, który może biegać z prędkością 50 mil na godzinę i ma płonące stopy, za które otrzymujesz psychodeliczny telefon hippisowski. Misje będą stamtąd coraz głośniejsze i zajmą co najmniej kolejne pięć do dziesięciu godzin swojego czasu, jeśli nie więcej.

Pewnego dnia, niektórzy deweloperzy z powodzeniem zintegrują nieliniowe fragmenty Grand Theft Auto III i niesamowite sekwencje akcji Mafii. Do tego czasu możesz rozważyć dwie połówki gry z ewentualną całością. Oddzielne, ale równie niesamowite.

1 komentarz

  1. Klasyka gier, jedna z tych w które trzeba zagrać!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.