Merkury

Nowe hipotezy dotyczące niezwykłej formacji Merkurego

Nowe hipotezy dotyczące niezwykłej formacji Merkurego

Formacja Merkurego od jakiegoś czasu wprawiała w zakłopotanie planetarnych naukowców, ponieważ ma wiele unikalnych cech w porównaniu z innymi planetami ziemskimi w Układzie Słonecznym. Nowa hipoteza Erika Asphauga z Arizona State University sugeruje, że Merkury mógł być rezultatem serii szybkich ciosów we wczesnej historii Układu Słonecznego, powodujących te różnice. Artykuł został opublikowany w Nature Geoscience.

Żelazne jądro Merkurego stanowi 65-70% całkowitej masy planety, podczas gdy jądro Ziemi stanowi jedynie 32% całkowitej masy. Niezwykle wysoka zawartość metalu na pierwszej planecie od Słońca jest anomalią wśród skalistych planet w naszym Układzie Słonecznym, ponieważ brak jej również masywnego płaszcza.

Pojawiło się wiele różnych hipotez próbujących wyjaśnić, jak Merkury mógł być tak dziwaczny po formacji planetarnej, chociaż żaden z nich nie był w stanie odpowiednio wyjaśnić, dlaczego płaszcz planety był nieobecny, ale wciąż jest duża ilość substancji lotnych. Substancje lotne są pierwiastkami i związkami, które mają niskie temperatury wrzenia, takie jak woda. Masowa kolizja podczas formowania wyeliminowałaby płaszcz, ale również pozbyłaby się lotnych składników.

Ten nowy model bada alternatywny pogląd, w jaki sposób materiały agregacyjne w systemie proto-słonecznym stworzyłyby planetę o tak wielu różnych właściwościach. Hipoteza mówi, że Merkury wypuszcza na powierzchnię inne duże ciała planetarne. Ten model “uderz i uciekaj” sugeruje, że płaszcz został rozdrobniony na części, ale bez siły wymaganej do pozostawienia trwałych elementów wstrząsu.

Poprzednio ten typ modelu był pomijany, ponieważ zakładano, że obiekt planetarny, który ostatecznie przylgnął do większego ciała, nie byłby w stanie przetrwać samodzielnie.

“Zaskakującym wynikiem, jaki wykazaliśmy, jest to, że relikty” run-and-run” mogą nie tylko występować w rzadkich przypadkach, ale ci, którzy przeżyli powtarzające się incydenty typu” potrącenie i ucieczka “, mogą zdominować przeżywającą populację. Oznacza to, że przeciętne ciało nieoznaczone zostało poddane więcej niż jednemu zderzeniu”, wyjaśnia Asphaug w komunikacie prasowym. “Proponujemy, aby jedna lub dwie z tych trafień zdołały wyjaśnić masywne metalowe jądro Merkurego i bardzo cienki skalisty płaszcz”.

Co się stało z płaszczem Merkurego? Najbardziej prawdopodobny scenariusz polega na tym, że szczątki pozostały z większym ciałem planetarnym po zderzeniu, którym byłaby Wenus lub Ziemia. Ten model jest nieco bardziej zawiły niż inne, ponieważ dwa pełne ciała nie zawsze łączą się po kolizji; można to zrobić w kawałkach. Pomaga to uwzględnić szeroki zakres kompozycji widocznych wśród planet i asteroid.

“Protoplanety łączą się i rosną ogólnie, ponieważ w przeciwnym razie nie byłoby planet”, kontynuuje Asphaug. “Ale tworzenie się planet jest procesem bardzo niechlujnym, bardzo stratnym, a biorąc to pod uwagę, wcale nie jest dziwne, że” strzępy “, takie jak Merkury i Mars, i asteroidy są tak różnorodne.”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.